We hebben puppy’s!

Gol­die (Austra­lian Labra­do­odle) is een heel dap­per meisje. De beval­ling duurde lang en was heel zwaar, maar wij waren er alle­maal bij om haar te hel­pen en te onder­steu­nen. Er waren wel wat ver­ras­sin­gen, maar voor ons zijn dat bove­nal nie­uwe erva­rin­gen die ons leren op alles voor­be­reid te zijn, nooit op onze lau­we­ren te gaan rusten en onze ken­nis ste­eds ver­der te ver­rij­ken. Daar­door heb­ben wij altijd veel vol­do­ening van ons werk.

De puppy’s zijn al 22 dagen oud en drin­ken nog ste­eds moeder­melk. Dat vin­den wij heel belan­grijk en daarom krij­gen zij er niets bij. We houden alleen maar de hele dag in de gaten of elke pup wel vol­do­ende aan­komt en genoeg tijd aan een tepel van zijn moeder kan doorbrengen.

Dat geeft de kle­in­tjes weer­stand tot min­stens de zesde week van hun leven, wan­neer ze klaar zijn om te wor­den inge­ënt. Dat is heel belan­grijk; het kan hier ’s win­ters immers beho­or­lijk koud worden.

Een paar dagen gele­den heb­ben wij iets heel bij­zon­ders uit­ge­pro­be­erd: mas­sage. We begon­nen met Gol­die (Austra­lian Labra­do­odle). Vijf minu­ten mas­sage en Gol­die viel al in slaap, sta­ande of op onze knieën. Toen beslo­ten wij dat­zel­fde ook maar eens met de puppy’s te pro­be­ren. Dat was een gewel­dige erva­ring. De puppy’s waren heel ont­span­nen en geno­ten er erg van, zodat ze al meteen in slaap vie­len. In deze tijd wil­len wij hun voor­na­am­ste beho­efte vervul­len, name­lijk een gevoel van veili­gheid, en daarom gaan wij altijd heel sub­tiel te werk, zon­der zulke jonge puppy’s bloot te stel­len aan onno­dige stress.

Natu­ur­lijk brak ook het moment aan om de ruim­tes te gaan bez­ich­ti­gen. Stu­kje bij beetje krij­gen zij alles te zien. Men moet erg oppas­sen dat de hoeve­el­heid prik­kels niet te groot wordt en dus heel vak­kun­dig te werk gaan. One­rva­ren men­sen wil­len het geven van prik­kels nog wel eens te ver door­dri­jven en dat krijgt vaak zijn weer­slag op het vol­was­sen leven van de hond. Zulke hon­den zijn vaak zenu­wach­tig. Daarom geven wij onze puppy’s de tijd, doen wij alles altijd rustig aan en pre­cies op het moment wan­neer het nodig is.

Naar onze mening wordt elke pup gebo­ren met een mis­sie. Wij zijn blij als wij hen daar­bij alle­maal op weg kun­nen hel­pen.
Nu doen wij eenvo­udige maar spe­ciale oefe­nin­gen met alle puppy’s (door op hun mid­den­rif in te werken), die de kle­in­tjes tegen wagen­ziekte moeten bescher­men. Helaas heb­ben in deze tij­den veel hon­den daar last van. Som­mi­gen vin­den dat een puppy al vanaf de derde week van zijn leven in een auto moet rij­den om weer­stand op te bouwen. Wij niet :-) Wij heb­ben onze eigen gehe­ime metho­des, zon­der de puppy’s op zo’n jonge leeftijd al bloot te stel­len aan stress (die hoe dan ook spo­ren nalaat in het vol­was­sen leven van de puppy’s).
De puppy’s zijn allang ontwormd, aan­ge­zien in de licha­men van teefjes vaak zgn. sla­pende larven aan­we­zig zijn. Die wor­den tij­dens de zwan­ger­schap actief en kun­nen over­gaan op de foetus­sen. Ook kan het gebeu­ren dat de puppy’s ze via de moeder­melk bin­nen­krij­gen. Geluk­kig had­den zij geen wor­men. Toch staan ons nog zeker twee ontworm­ku­ren te wachten.

Wło­chata Pasja
Fok­ker van ori­gi­nele Austra­lian Labra­do­odles
www.australische-labradoodle.nl