U wilt honden gaan trainen? Richt dan eerst eens een kip af!!

U wilt hon­den gaan tra­inen? Richt dan eerst eens een kip af!!

Naar mijn mening zou iede­reen die ero­ver denkt pro­fes­sio­neel hon­den te gaan tra­inen, eerst eens kip­pen moeten gaan tra­inen. Ster­ker nog: dat zou iede­reen moeten doen die in zijn werk niet alleen met die­ren te maken heeft, maar ook met men­sen die doel­ma­tig moeten wor­den gemo­ti­ve­erd. Dat geldt dus ook voor tra­iners, mana­gers, lera­ren en zelfs voor ouders, want ieder van ons is of wordt wel tot op zekere hoogte een “trainer”.

Wan­neer ik hier tegen ken­nis­sen over praat, is er meestal maar één reac­tie: gelach. En daarna een hele hoop vra­gen, van: waarom zou je kip­pen wil­len tra­inen? Zodra men uit­ge­la­chen is ver­tel ik dan waar het mij om te doen is.
Het gaat er natu­ur­lijk niet om dat onze leg­kip­pen tus­sen het leg­gen van twee eie­ren door ope­ens pootjes gaan geven, kla­ver­jas­sen, kar­re­tjes trek­ken of een behen­di­ghe­id­spar­co­urs afleg­gen. Het gaat er met name NIET om dat kip­pen iets wordt aan­ge­le­erd (hoewel ze dat wel fan­ta­stisch kun­nen), maar dat we zelf leren hoe je kunt tra­inen zon­der aver­sie­me­tho­des te gebru­iken en erach­ter komen dat een tra­ining waar­bij posi­tieve metho­des wor­den toege­past, veel betere en snel­lere resul­ta­ten geeft. Het geheim van effec­tieve gedrag­sve­ran­de­ring berust immers op het gebruik van metho­des die geba­se­erd zijn op moti­va­tie, posi­tieve onder­steu­ning en belo­ning, zon­der geschre­euw, dre­ige­men­ten, geweld of straf.

Waarom nou uit­ge­re­kend kip­pen? VOGELS LATEN ZICH NIET MANIPULEREN!!!
Heeft u wel eens op het ach­ter­ste van uw hond gedrukt om hem te leren te gaan zit­ten? Of een kind een klap gege­ven die tij­dens een bez­oek aan de super­markt de hele tijd huilde om hij met alle geweld een nieuw spe­el­tje wilde heb­ben? Pre­cies!
Een kip laat zich niet dwin­gen, dus dat hoeft u niet eens te pro­be­ren. U zult alleen maar con­se­qu­ent moeten pro­be­ren haar het door u geplande gedrag aan te leren. En ver­tel nu eens hoeveel geduld u aan de dag legt wan­neer u uw hond leert om niet aan de riem te trek­ken, of uw kind om niet op de muren te schri­jven? Hoeveel van u zouden hun even­wicht ver­lie­zen en naar macht­smid­de­len grij­pen? Onge­twij­feld een hele­boel, en waarom?
Het africh­ten van zo’n soort schep­sel zet de tra­iner in prin­cipe al direct op het juiste pad, name­lijk het gebruik van posi­tieve sti­mu­la­tie­me­tho­des bij de tra­ining. Het tra­inen van kip­pen laat zien dat het gebruik van macht­smid­de­len hele­maal niet nodig is om het indi­vidu dat zich aan de andere kant van de riem bevindt, iets te leren. (heeft er iemand van een leraar wel eens een tik gehad met de liniaal?)

Waarom nou uit­ge­re­kend kip­pen? EEN KIP IS SNEL!
Het tra­inen van een kip vere­ist een uit­ste­kend reac­tie– en obse­rva­tie­ver­mo­gen. Laten we aan­ne­men dat we een con­creet soort gedrag wil­len belo­nen, bijvo­or­be­eld “zit” bij een hond. Als de hond gaat zit­ten, zeg­gen wij GOED ZO (of klik­ken) en geven we hem wat lek­kers. Wat ech­ter heel vaak gebeurt, is dat wij den­ken dat wij hem belo­nen voor het gaan zit­ten, ter­wijl de werke­lij­kheid er vanuit het “gezicht­spunt” van de hond heel anders uit­ziet: het zou best kun­nen dat de hond na het uitvo­eren van de bewu­ste taak ook nog iets anders heeft gedaan, en als ons reac­tie­ver­mo­gen niet goed is, dan heb­ben we hem voor die laat­ste han­de­ling belo­ond. Als er tus­sen het gaan zit­ten en de belo­ning nog sprake is gewe­est van ander gedrag – de hond is bijvo­or­be­eld gaan lig­gen en pre­cies op dat moment kwam er een sno­epje te voor­schijn – dan kun­nen wij er don­der op zeg­gen dat wij de hem niet voor het juiste gedrag heb­ben belo­ond. Reac­tie– en obse­rva­tie­ver­mo­gen zijn eigen­schap­pen die voor een goede tra­iner onont­be­er­lijk zijn. Een kip is een stuk snel­ler dan de meeste andere die­ren. Als we het leren op een van de lasti­gere, dan zul­len andere soor­ten geen pro­bleem meer voor ons zijn.

Waarom nou uit­ge­re­kend kip­pen? EEN KIP KRIJGT GEEN EMOTIONELE BAND MET EEN TRAINER!
Een emo­tio­nele band staat de tra­ining dikwijls in de weg. De tra­iner sla­agt er vaak niet in objec­tief te bli­jven en het object van de tra­ining krijgt al gauw in de gaten dat hij zich een hoop kan per­mit­te­ren. Kip­pen raken niet gehecht aan hun trainers.

Waarom kip­pen? FOUTEN DIE DOOR DE TRAINER WORDEN GEMAAKT, WORDEN SNEL WEERSPIEGELD IN HET GEDRAG VAN KIPPEN
En hier zijn hon­den erg tole­rant. Een hond zal ondanks de fouten die wij maken, uite­in­de­lijk toch wel leren te gaan zit­ten zoals we wil­len. Een kip “NIET”: die leert hele­maal niets meer of alleen nog met de gro­ot­ste hals­star­ri­gheid. Bij het tra­inen van kip­pen wor­den wij heel snel met onze neus op onze eigen fouten gedrukt.

Het tra­inen van kip­pen in de prak­tijk? Kijk zelf:

Tre­so­wa­nie kurczaka

Tre­so­wa­nie kurczaka

Tre­so­wa­nie kurczaka

Tre­so­wa­nie kurczaka

Tre­so­wa­nie kurczaka

Tre­so­wa­nie kurczaka

Wło­chata Pasja
Fok­ker van ori­gi­nele Austra­lian Labra­do­odles
www.australische-labradoodle.nl