Mijn werk betreft eigenlijk twee aspecten, waaraan ik zeer hecht.
Ten eerste – het prenatale aspect, dus de manier waarop ik voor de zwangere teef zorg.
Ten tweede – de manier waarop ik voor de juiste socialisatie van de pups zorg, met nadruk op alle kritische ontwikkelingsfases, voordat deze bij de nieuwe eigenaar terechtkomen.

De prenatale fase.
Ik zorg vooral voor welzijn van de drachtige teef. Niet alleen door gezonde voeding, maar ook door het aanbieden van positieve stimulansen.
“Onderzoeken wezen uit, dat pups van een moeder die tijdens draagperiode onderworpen werd aan allerlei soorten stress zenuwachtig en angstig waren”(1).
Bewust beperk ik de stress situaties (die voor elke teef anders kunnen zijn), en bied positieve stimulansen aan.
Zowel de “stress” hormonen als de “geluk” hormonen – vooral in de derde trimester van de draagperiode – zijn van groot invloed op ontwikkeling van de ongeboren pups. Ze kunnen nuttig zijn, of omgekeerd (in het geval van stress) negatieve invloed hebben op de leervermogen, neigingen tot extreem gedrag of emotionele gevoeligheid van jonge pups.
Juist hierom is het zo belangrijk om tijdens deze periode goed voor de drachtige teven te zorgen.
De prenatale fase eindigt op moment dat de pups geworpen worden.

De neonatale fase (dag 0 t/m 12)
Sommigen geloven in vroege neurologische stimulatie van de pups, welke al vanaf de derde levensdag doorgevoerd wordt. Daar geloven wij ook in, maar onze benadering is zeer subtiel. In praktijk komt het erop neer, dat we de pups aanhalen, aaien, knuffelen. We doen er alles aan dat dit voor de dieren geen stress met zich meebrengt, omdat we er vanuit gaan, dat de eerste weken van hun leven de pups bij hun moeder moeten zijn. Haar warmte moeten voelen en zo een gevoel van veiligheid en geborgenheid kunnen ontwikkelen.

De tussenfase (dag 12 t/m 20)
Zodra de pups hun ogen en oren openen, zetten we de radio aan. De muziek die uit de radio komt mag niet agressief zijn. Het moet zacht en rustgevend zijn. De pups hoeven niet door invloeden van buitenaf opgedreven te worden. Ook slaapliedjes of hoorsprookjes zijn goed. Ik laat de pups hun omgeving (huis) zien. Deze stimulansen pas ik gefaseerd toe, om niet te overdrijven. Voor de socialisatie hebben we nog veel tijd, er is geen haast.

De socialisatie fase (week 3 t/m 12)
Deze fase verdeel ik in drie etappes:
1. Socialisatie met moeder en overige pups
2. Socialisatie met mensen
3. Pup blootstellen aan stimulansen van buitenaf

Ad.1 Socialisatie met moeder en overige pups
Ik laat de pups vrij met elkaar ravotten. Ik haal de kleine vechtersbazen niet uit elkaar. Ze moeten leren om in de hondentaal met elkaar te communiceren, zodat ze de toekomstige conflicten zelf kunnen oplossen. Tot het einde van deze fase laat ik ze bij elkaar. Zeer belangrijk is het leren bijten (controle over de kaakdruk tijdens bijten). Het is een heel leuk, maar ook zeer belangrijk en leerzaam spel. Als een van de pups een andere pup bijt, zal de gebeten pup eerst janken, en in tweede instantie zal deze zich omdraaien en het spel beëindigen. Voor de bijtende pup is dat al een straf op zich: ik beet te hard,, en nou is het spelletje afgelopen. Andere keer zal de bijtende pup zelf ook gebeten worden, en dan merkt het, dat het zeer doet. Op die manier leren de pups een zachte beet, en dit leren ze juist van elkaar. Ook van de moeder krijgen ze een belangrijke les. Als een pup tijdens het voeden te hard in haar tepel bijt, zal de lekkere melk stoppen met vloeien.
De pups leren communiceren ook door middel van de zogenaamde kalmerende signalen (calming signals): gedraaid hoofd, likken van de snuit, gapen of kwispelen met de staart. Laten we het kwispelen onder de loep nemen. Kwispelen met de staart hoeft helemaal niet te betekenen: “ik vind jou leuk”. Maar hoe kan een pup, dat te vroeg van zijn broertjes en zusjes afgescheiden is, dat nou weten? Voor hem zal elk vorm van kwispelen (heel enthousiast alle kanten op kwispelen of korte, zenuwachtige bewegingen van een strak gespannen staart) exact hetzelfde betekenen. Als een hond het verschil tussen kwispelen “ik wil met je spelen” en kwispelen “blijf op afstand, kom niet te dichtbij” niet weet, kan heel eenvoudig tot een conflict komen, omdat de hond elk vorm van kwispelen als uitnodiging voor spel zal zien. Om deze reden zijn de interacties tussen de pups zo belangrijk, en om deze reden geef ik daar veel aandacht aan.

Ad. 2 Socialisatie met mensen
Socialisatie met eigen soortgenoten is belangrijk; immers, een pup moet weten van wel soort het een deel uitmaakt.
Niet minder belangrijk is socialisatie met mensen. Juist met de mens zal het hond zijn leven doorbrengen.
Belangrijke rol hierin speelt het leren kennen van verschillende mensen. Vrouwen, mannen, kinderen, lange mensen, kleine mensen, dikke mensen, magere mensen, verschillend geklede mensen. Heel vaak nodig ik mijn kennissen uit om ons te bezoeken, of ga ik zelf op bezoek, elke keer met een andere pup. Zo zien de pups veel verschillende mensen. Ik vraag mijn kennissen om de pups wat lekkers te geven, zodat de pups het uit de hand moeten pakken – het eten een groot positief stimulans, en kleine pups zijn grote snoeppers. In de toekomst zullen de honden geen angst voor vreemden hebben – maar alleen als mijn werk door de nieuwe baasje voortgezet wordt.
Zou ik de kwestie van socialisatie tijdens deze kritieke periode verwaarlozen, en de nieuwe eigenaars zouden daar ook geen aandacht aan besteden, dan zou dit gemeenschappelijk falen in de toekomst kunnen leiden tot ontstaan van gedragsproblemen.

Ad. 3 Pup blootstellen aan stimulansen van buitenaf
Een pup blootstellen aan verschillende stimulansen is mijn favoriete bezigheid.
Het een perfecte mogelijkheid om samen te spelen –de pups zelf door een kartonnen doos of een tunnel te laten lopen. Pups komen voor het eerst op een trimtafel te staan, waar ze geborsteld worden, waar hun oren schoongemaakt worden, waar hun nagels bijgeknipt worden. Vaak doe ik de stofzuiger aan. In het algemeen laat confronteer ik de pups met situaties waarin ze in de toekomst in terecht kunnen komen. Belangrijk is – hoe meer stimulansen, hoe beter. De ervaringen, welke ze nu opdoen zullen in later leven een uitwerking hebben, die vergelijkbaar is met resultaat van een inenting. Met andere woorden: voordat je pup echt je pup wordt, hebben wij enorm veel werk aan, maar ook enorm veel plezier van.
Uiteraard moet je niet vergeten, dat hetgeen wij gedaan hebben bij “Wlochata Pasja” (Hairy Passion) slechts het begin is – rest is afhankelijk van jou. Veel plezier!

Dit is documentatie betreffende de socialisatie van verschillende worpen:

We hebben Australian Labradoodle pups!

We hebben Australian Labradoodle pups

——————————————————————————————————————————————

Włochata Pasja
Fokker van originele Australian Labradoodles
www.australische-labradoodle.nl