Microchips

Voor­dat puppy’s naar hun nie­uwe fami­lies gaan zijn zij alle­maal van een micro­chip voorzien. Dat is een zeer veilige manier om die­ren te iden­ti­fi­ce­ren.
Een micro­chip is een pas­sief appa­raat dat radio­go­lven nodig heeft om te wor­den geac­ti­ve­erd. Deze golven wor­den gege­ne­re­erd door een scan­ner.
De chip bestaat uit een geïn­te­gre­erd systeem met een getal van vij­ftien cij­fers gepro­gram­me­erd. Het systeem heeft afme­tin­gen van onge­veer 9mm x 1,5mm en is verzon­ken in een gla­zen cap­sule. Wan­neer wij ernaar kij­ken, doet deze den­ken aan een rijst­kor­rel (afme­tin­gen van ca. 12mm x 2,1mm).
Deze unieke code is iden­ti­fi­ca­tie­me­thode waarvan de waarde in de loop der jaren niet ver­lo­ren gaat en die ook niet ver­kleurt zoals tato­eages.
Rie­men, hek­ken en dichte deu­ren lij­ken mis­schien op het eer­ste gezicht de indruk te wek­ken dat het dier vol­do­ende is beschermd tegen zoekra­ken, maar onge­luk­ken gebeu­ren nu een­maal. Er kan weli­swaar niet wor­den gega­ran­de­erd dat deze iden­ti­fi­ca­tie­me­thode in hon­derd pro­cent van de geval­len zal werken, maar de micro­chip­tech­no­lo­gie maakt de kans dat wij onze ver­dwe­nen puppy of vol­was­sen hond nog teru­gvin­den, wel een heel stuk groter.

Wło­chata Pasja
Fok­ker van ori­gi­nele Austra­lian Labra­do­odles
www.australische-labradoodle.nl